Μια γριά κινέζα κουβαλούσε νερό με δύο στάμνες. Στο ένα χέρι ήταν μια καλή στάμνα και στο άλλο η ραγισμένη στάμνα. Η μία στάμνα είχε μια ρωγμή και στο τέλος της μακριάς διαδρομής από το ρυάκι στο σπίτι έφθανε μισοάδειο. Έτσι για δύο ολόκληρα χρόνια η γριά κουβαλούσε καθημερινά μόνο ενάμισι δοχείο νερό στο σπίτι της.
Φυσικά το τέλειο δοχείο ένιωθε υπερήφανο που εκπλήρωνε απόλυτα και τέλεια το σκοπό για τον οποίο είχε κατασκευαστεί. Η ραγισμένη στάμνα όμως, ήταν δυστυχισμένη που μόλις και μετά βίας μετέφερε τα μισά από αυτά που έπρεπε και ένιωθε ντροπή για την ατέλεια της.
Ύστερα από δύο χρόνια δεν άντεχε πια την κατάσταση αυτή και αποφάσισε να μιλήσει στη γριά.
– «Ντρέπομαι τόσο για τον εαυτό μου και θέλω να σου ζητήσω συγγνώμη!»
– «Μα γιατί;» ρώτησε η γριά.«Για ποιο λόγο νιώθεις ντροπή;»
– «Ε, να ! Δύο χρόνια τώρα μεταφέρω μόνο το μισό νερό λόγω της ρωγμής μου και εξαιτίας μου κοπιάζεις άδικα και εσύ!»
Η γριά χαμογέλασε και του είπε:
– «Παρατήρησες ότι στο μονοπάτι υπάρχουν λουλούδια μόνο στη δική σου πλευρά και όχι στη μεριά του άλλου δοχείου; Πρόσεξα την ατέλειά σου και την εκμεταλλεύτηκα… Φύτεψα σπόρους στην πλευρά σου και εσύ τους πότιζες. Δύο χρόνια τώρα μαζεύω τα άνθη και στολίζω το τραπέζι μου. Αν δεν ήσουν εσύ αυτή η ομορφιά δε θα λάμπρυνε το σπίτι μου!»
Βέβαια, δεν ήταν η ατέλεια της στάμνας που την έκανε ξεχωριστή, αλλά η ιδιαίτερη ικανότητα της γριάς να διακρίνει και να χρησιμοποιήσει την αδυναμία της.
Ο καθένας μας έχει τις “ρωγμές” του και τις αδυναμίες του, που μπορούν να γίνουν χρήσιμες και να ομορφύνουν τη ζωή μας. Κάθε “ρωγμή” μπορεί να κάνει τη ζωή μας πιο πλούσια και πιο ενδιαφέρουσα, αρκεί να βρει κάποιος την ομορφιά που μπορεί να δώσει η ατέλειά μας.
Όλοι ατελείς είμαστε, μόνο ο Θεός είναι τέλειος! Να συντρέχουμε στις δυσκολίες του συνανθρώπου μας, και να αλληλοσυμπληρώνει ο ένας τον άλλον. Διότι αλίμονο αν ο καθένας από εμάς ήταν τέλειος και αυτάρκης. Η έπαρση και ο εγωισμός θα ήταν οι μόνες “αρετές” μας και θα οδηγούμασταν έτσι στο μόνο στο κακό.
Αν ο καθένας μας, μετέτρεπε σαν την γιαγιά της ιστορίας μας, τις ατέλειες του διπλανού του σε κάτι χρήσιμο και όμορφο, σίγουρα ο κόσμος μας θα ήταν καλύτερος!
Τώρα απέκτησες ένα δώρο! Να ανγνωρίζεις στα ελλατώματα και τις αδυναμίες του άλλου μια δύναμη, μια ικανότητα που θα σε βοηθήσει να κάνεις τη ζωή σου όμορφη!
