Ανάσταση, είναι το νόημα της ζωής μας! Η Ανάσταση ήταν και ο σκοπός, του ερχόμου του Χριστού στη γη! Ανάσταση ζεις με την καρδιά, αυτή που έχει μετανοήσει για τα λάθη της, αυτή που θα μεταλάβει το Χριστό, το βράδυ της Ανάστασης. Δεν είναι παραμύθι, δεν είναι μύθος, δεν είναι ιστορία παλιά, δεν είναι όνειρο του μέλλοντος, είναι το παρόν! Δεν υπάρχει χρόνος στην εκκλησία, όλα γίνονται τώρα! Γι αυτό και δεν υπάρχει απογοήτευση, δεν υπάρχει θλίψη, δεν υπάρχει τίποτα που να μην γυρίζει πίσω, όλοι προλαβαίνουμε να ζήσουμε τη χαρά της Ανάστασης! Ο Χριστός χαρίζει έλεος και αυτόν που…

Υπάρχει ένα μυστικό στη διπλωματία που ονομάζεται “τα τρία ναι”. Μπορείς δηλαδή να καταφέρεις να πείσεις κάποιον άνθρωπο και να του απαντήσεις αρνητικά, ξεκινώντας από τρεις καταφατικές απαντήσεις. Διάβασε το παρακάτω παράδειγμα για να δεις πώς μπορεί να σε βοηθήσει στην οικογένεια σου. Βρισκόμαστε σε ένα σπίτι, ένα αγοράκι 16 ετών, πηγαίνει στη μητέρα του για να τις πει κάτι που θέλει πολύ. “Μητερά θέλω να κάνω τατουάζ… Γιατί όχι παιδί μου, δικό σου είναι το σώμα μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις. (1ο ναι) Όμως μητέρα περίμενα πως δεν θα με αφήσεις να κάνω… Δεν θέλω να σου απαγορεύσω να…

Έχουν έρθει στιγμές στη ζωή σου που έχεις πει “δε μπορώ μόνος, κουράστηκα, ας με βοηθήσει κάποιος, δεν έχω άλλες αντοχές, εξαντλήθηκα…” και άλλα πολλά τέτοια λόγια; Είτε τα είπες δυνατά είτε τα φώναξες μέσα σου, δείχνουν πως δεν αντέχεις άλλο, αλλά το πιο σημαντικό, είναι ότι δεν μπορείς άλλο μόνος ή μόνη! Ακου λοιπόν μία ιστορία η οποία θα σου θυμίσει πολλά πράγματα από την καθημερινότητά σου! Σε ένα ξεχασμένο χωριό, ζούσε ένας άντρας μόνος του. Κάθε μέρα περπατούσε μέχρι το παλιό πηγάδι στην άκρη του χωριού, κρατώντας έναν κουβά. Ήταν το μοναδικό μέρος από όπου μπορούσε να βρει…

Σου γράφω ένα γράμμα για να θυμάσαι Κάθε μέρα προσεύχομαι για σένα, Κάθε μέρα θέλω να ξέρω ότι προοδεύεις, Κάθε μέρα θέλω να είσαι χαρούμενη, Κάθε μέρα θέλω να έχεις ένα λόγο να ζεις, Κάθε μέρα θέλω να υπάρχει κάποιος που να σε παίρνει μία αγκαλιά… Δεν έπαψα να γράφω και δεν έχω σκοπό να σταματήσω! Κι αν δουλειές μας πνίγουν και χάνουμε λίγο τον ειρμό μας, θα ξαναβρεθεί η στιγμή που θα ‘μαι κοντά σου με ένα κείμενο… Όμως εσύ μη χάνεσαι; Μη νιώθεις μόνη… Κι αν για λίγο σταματήσει το “οξυγόνο”, τότε το μυαλό μας λειτουργεί 100 φορές…

Θυμάμαι εκείνο το βράδυ που έγραψα ένα μήνυμα. Σου είπα πως εγώ είμαι ένα φάρος στα δύσκολα της ζωής σου; Γι’αυτό είμαι εδώ τώρα! Δεν ήταν μεγάλο μήνυμα. Δεν ήταν ποιητικό. Δεν είχε στόχο να γίνει ιστορία. Ήταν απλώς μια ανάγκη να καθησυχάσω έναν άνθρωπο που φοβόταν ότι θα με χάσει. «Θα είμαι δίπλα σου», έγραψα. «Δεν θα με χάσεις. Όπως ο φάρος βοηθά στα δύσκολα». Και τότε, χωρίς να το πολυσκεφτώ, πρόσθεσα κάτι που μετά κατάλαβα πως έκρυβε μια μεγάλη αλήθεια: «Όμως αν πλησιάσεις πολύ, μπορεί να χτυπήσεις στα βράχια». Ο φάρος δεν είναι για να τον αγκαλιάσεις. Δεν…

Ήρθε η Σαρακοστή! Άρχισε η νηστεία! Και τι είναι η νηστεία; στέρηση; Η περίοδος της Σαρακοστής δεν αποτελεί απλώς μια αλλαγή στο καθημερινό τραπέζι. Είναι ένα ταξίδι εσωτερικής προετοιμασίας, μια διακριτική αλλά ουσιαστική επιστροφή στον εαυτό μας και στον Θεό. Η νηστεία λειτουργεί σαν μια παύση από την υπερβολή και τον θόρυβο της καθημερινότητας, δίνοντας στο σώμα την ευκαιρία να ξεκουραστεί και στην ψυχή τον χώρο να μιλήσει. Όταν το σώμα απλοποιεί τις ανάγκες του, η καρδιά γίνεται πιο δεκτική. Τα συναισθήματα βιώνονται πιο καθαρά, η προσευχή γίνεται πιο ειλικρινής και η σιωπή αποκτά νόημα. Μέσα από αυτή τη στέρηση,…

Μια φορά κι έναν καιρό, ένα κουφό ποντίκι ζούσε σε ένα παλιό, πέτρινο κελάρι, μαζί με μια μεγάλη αποικία ποντικών. Το κελάρι ήταν γεμάτο θησαυρούς, αλλά ο πιο επικίνδυνος από όλους ήταν ένα τεράστιο ξύλινο βαρέλι που οι άνθρωποι είχαν αφήσει ανοιχτό, με φρέσκο γάλα. Μια νύχτα, καθώς το παιχνίδι και η αναζήτηση τροφής άναψαν, δύο ποντίκια γλίστρησαν από το χείλος και έπεσαν με έναν δυνατό παφλασμό μέσα στο βαρέλι με το γάλα. Αμέσως, τα υπόλοιπα ποντίκια μαζεύτηκαν γύρω από το στόμιο του βαρελιού. Κοιτούσαν κάτω με τρόμο. Οι τοίχοι του βαρελιού ήταν γλιστεροί, το γάλα βαθύ και η έξοδος…

Γνώριζες ότι η κρυμμένη αγάπη, είναι η πιο όμορφη και πιο σωστή μορφή, για την δείξεις στους άλλους; Στα παραμύθια: Το λιοντάρι και ο ποντικός Κάποτε, ένα λιοντάρι κοιμόταν βαθιά στο δάσος. Ένα μικρό ποντικάκι, παίζοντας, πέρασε κατά λάθος πάνω από το πρόσωπο του βασιλιά των ζώων, ξυπνώντας τον. Το λιοντάρι, θυμωμένο, άπλωσε την τεράστια πατούσα του και ετοιμάστηκε να το λιώσει. Το ποντικάκι άρχισε να παρακαλά: «Σε παρακαλώ, μεγαλοπρεπές λιοντάρι, χάρισέ μου τη ζωή! Αν με αφήσεις, υπόσχομαι πως κάποια μέρα θα σου το ανταποδώσω». Το λιοντάρι γέλασε με την ψυχή του. Η ιδέα ότι ένα τόσο δα πλάσμα…

Κάποτε, σε μια άκρη ενός εύφορου κάμπου, φύτρωσε μια ροδακινιά. Όλοι όσοι περνούσαν έλαγαν: “το δέντρο με τους πικρούς καρπούς”. Καθώς τα χρόνια περνούσαν, το δέντρο ψήλωσε, αλλά οι καρποί του ήταν πάντα μικροί, σκληροί και γεμάτοι πίκρα. Τα πουλιά δεν ζύγωναν και οι οδοιπόροι το προσπερνούσαν. Το δέντρο ένιωθε ντροπή. «Γιατί είμαι έτσι;» αναρωτιόταν. Κοίταζε τα κλαδιά του και τα κατηγορούσε. «Εσείς φταίτε που δεν κρατάτε τον ήλιο!» φώναζε. Όμως ένας γέροντας σοφός, που περνούσε από εκεί, στάθηκε και το άκουσε. «Μην μαλώνεις τα κλαδιά σου», του είπε μαλακά. «Όταν ένα δέντρο μαραίνεται ή βγάζει πικρούς καρπούς, φταίνε οι…

Ένας πατέρας περπατούσε με το παιδί του χέρι χέρι: “Παιδί μου πρόσεχε που πατάς, ο δρόμος έχει κακοτοπιές”. Το παιδί του απάντησε: “Πατέρα εσύ να προσέχεις, ξεχνάς ότι εγώ ακολουθώ τα βήματά σου;” Μήπως κάθε φορά με στο παιδί μας να προσέχει αυτό απλά αντιγράφει εμάς; Κάθε φορά που του λέμε να διαβάζει, μήπως δεν μας έχει δει ποτέ να διαβάζουμε; Κάθε φορά που του λέμε να κοιμηθεί νωρίς, μήπως αυτό μας βλέπει να ξενυχτάμε στην τηλεόραση; Κάθε φορά που του λέμε να προσέχει το δρόμο, μήπως εμείς μπροστά του περανάμε με κόκκινο; Ο καλύτερος τρόπος για να διδάξει στο…