Θυμάμαι εκείνο το βράδυ που έγραψα ένα μήνυμα. Σου είπα πως εγώ είμαι ένα φάρος στα δύσκολα της ζωής σου; Γι’αυτό είμαι εδώ τώρα! Δεν ήταν μεγάλο μήνυμα. Δεν ήταν ποιητικό. Δεν είχε στόχο να γίνει ιστορία. Ήταν απλώς μια ανάγκη να καθησυχάσω έναν άνθρωπο που φοβόταν ότι θα με χάσει. «Θα είμαι δίπλα σου», έγραψα. «Δεν θα με χάσεις. Όπως ο φάρος βοηθά στα δύσκολα». Και τότε, χωρίς να το πολυσκεφτώ, πρόσθεσα κάτι που μετά κατάλαβα πως έκρυβε μια μεγάλη αλήθεια: «Όμως αν πλησιάσεις πολύ, μπορεί να χτυπήσεις στα βράχια». Ο φάρος δεν είναι για να τον αγκαλιάσεις. Δεν…

Ήρθε η Σαρακοστή! Άρχισε η νηστεία! Και τι είναι η νηστεία; στέρηση; Η περίοδος της Σαρακοστής δεν αποτελεί απλώς μια αλλαγή στο καθημερινό τραπέζι. Είναι ένα ταξίδι εσωτερικής προετοιμασίας, μια διακριτική αλλά ουσιαστική επιστροφή στον εαυτό μας και στον Θεό. Η νηστεία λειτουργεί σαν μια παύση από την υπερβολή και τον θόρυβο της καθημερινότητας, δίνοντας στο σώμα την ευκαιρία να ξεκουραστεί και στην ψυχή τον χώρο να μιλήσει. Όταν το σώμα απλοποιεί τις ανάγκες του, η καρδιά γίνεται πιο δεκτική. Τα συναισθήματα βιώνονται πιο καθαρά, η προσευχή γίνεται πιο ειλικρινής και η σιωπή αποκτά νόημα. Μέσα από αυτή τη στέρηση,…

Υπάρχουν μερικές φορές που αξίζει να παρανομείς, να καθυστερήσει, να βγαίνεις εκτός ορίων, όταν ο σκοπός είναι άγιος! Αυτός ο σκοπός αγιάζει τα μέσα! Ακόμα και αν τιμωρηθείς, αξίζει! Μία όμορφη διδακτική ταινία μικρού μήκους!

Μια φορά κι έναν καιρό, ένα κουφό ποντίκι ζούσε σε ένα παλιό, πέτρινο κελάρι, μαζί με μια μεγάλη αποικία ποντικών. Το κελάρι ήταν γεμάτο θησαυρούς, αλλά ο πιο επικίνδυνος από όλους ήταν ένα τεράστιο ξύλινο βαρέλι που οι άνθρωποι είχαν αφήσει ανοιχτό, με φρέσκο γάλα. Μια νύχτα, καθώς το παιχνίδι και η αναζήτηση τροφής άναψαν, δύο ποντίκια γλίστρησαν από το χείλος και έπεσαν με έναν δυνατό παφλασμό μέσα στο βαρέλι με το γάλα. Αμέσως, τα υπόλοιπα ποντίκια μαζεύτηκαν γύρω από το στόμιο του βαρελιού. Κοιτούσαν κάτω με τρόμο. Οι τοίχοι του βαρελιού ήταν γλιστεροί, το γάλα βαθύ και η έξοδος…

Γνώριζες ότι η κρυμμένη αγάπη, είναι η πιο όμορφη και πιο σωστή μορφή, για την δείξεις στους άλλους; Στα παραμύθια: Το λιοντάρι και ο ποντικός Κάποτε, ένα λιοντάρι κοιμόταν βαθιά στο δάσος. Ένα μικρό ποντικάκι, παίζοντας, πέρασε κατά λάθος πάνω από το πρόσωπο του βασιλιά των ζώων, ξυπνώντας τον. Το λιοντάρι, θυμωμένο, άπλωσε την τεράστια πατούσα του και ετοιμάστηκε να το λιώσει. Το ποντικάκι άρχισε να παρακαλά: «Σε παρακαλώ, μεγαλοπρεπές λιοντάρι, χάρισέ μου τη ζωή! Αν με αφήσεις, υπόσχομαι πως κάποια μέρα θα σου το ανταποδώσω». Το λιοντάρι γέλασε με την ψυχή του. Η ιδέα ότι ένα τόσο δα πλάσμα…

Ένα ιατρικό δίλημμα έθεσε ένας καθηγητής Πανεπιστημίου… Σε μια κατάμεστη αίθουσα του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, ένας καθηγητής Ιστορίας της Ιατρικής αποφάσισε να δώσει στους φοιτητές του ένα μάθημα που δεν θα ξεχνούσαν ποτέ. Δεν αφορούσε συμπτώματα ή διαγνώσεις, αλλά την ίδια την αξία της ανθρώπινης ζωής. Ο καθηγητής παρουσίασε το εξής περιστατικό: «Ένα ζευγάρι έχει ήδη αποκτήσει τέσσερα παιδιά κάτω από τραγικές συνθήκες. Ο πατέρας πάσχει από σύφιλη και η μητέρα από προχωρημένη φυματίωση. Η κληρονομικότητα έχει δείξει το πιο σκληρό της πρόσωπο: το πρώτο παιδί πέθανε στη γέννα, το δεύτερο γεννήθηκε τυφλό, το τρίτο κωφάλαλο και το τέταρτο πάσχει…