Ένας πατέρας περπατούσε με το παιδί του χέρι χέρι: “Παιδί μου πρόσεχε που πατάς, ο δρόμος έχει κακοτοπιές”. Το παιδί του απάντησε: “Πατέρα εσύ να προσέχεις, ξεχνάς ότι εγώ ακολουθώ τα βήματά σου;”
Μήπως κάθε φορά με στο παιδί μας να προσέχει αυτό απλά αντιγράφει εμάς;
Κάθε φορά που του λέμε να διαβάζει, μήπως δεν μας έχει δει ποτέ να διαβάζουμε;
Κάθε φορά που του λέμε να κοιμηθεί νωρίς, μήπως αυτό μας βλέπει να ξενυχτάμε στην τηλεόραση;
Κάθε φορά που του λέμε να προσέχει το δρόμο, μήπως εμείς μπροστά του περανάμε με κόκκινο;
Ο καλύτερος τρόπος για να διδάξει στο παιδί σου τι να κάνει, είναι πρώτα να το κάνεις εσύ!
Όπως ο δάσκαλος στόχο σχολείο, κάνει όμορφα γράμματα, γράφει ορθογραφημένα, μιλάει με σωστό νόημα, έχει καθαρή άρθρωση στο λόγο του! Πρώτα παραδειγματίζει το παιδί και ύστερα απαιτεί από αυτό να τα κάνει όλα σωστά!
Παιδί: – “Μαμά δεν μου αρέσει το φαγητό”
Μητέρα: – “Θα το φας είναι πολύ νόστιμο”
Παιδί: – “Εμένα δεν μου αρέσει. Κι εσύ την άλλη φορά που είχαμε το ίδιο φαγητό παράγγειλες απ έξω.”
Την επόμενη φορά που θα κάνεις μία παρατήρηση στο παιδί σου ή στο σύζυγό σου, κοίταξε πρώτα τον καθρέφτη και δες τι κάνεις εσύ!
