Μία φορά ένα παιδάκι είπε στο μπαμπά του: “Πόσο κάνει μία ώρα;” Όμως ο πατέρας δεν κατάλαβε την ερώτηση, και γι’ αυτό λοιπόν θα σου πω την ιστορία από την αρχή!
Ένα παιδάκι ζούσε σε ένα όμορφο σπίτι με τους γονείς του! Επίσης είχε και έναν αδερφό! Ζούσαν όλοι ειρηνικά και αγαπημένα. Είχαν παιχνίδια και δεν τους έλειπε τίποτα.
Οι γονείς του ήταν πλούσιοι άνθρωποι, με εργασίες που τους απέφεραν πολλα κέρδη! Τόσα πολλά που είχαν τρία αυτοκίνητα 2 εξοχικά και κάθε χρόνο πήγαιναν πανάκριβες διακοπές σε εξωτικά νησιά.
Όμως το παιδί είχε ένα παράπονο που το κρατούσε μέσα του κρυφό.. κάτι του έλειπε που δεν μπορούσε να το αγοράσει, δεν μπορούσε να το φτιάξει, δεν μπορούσε να το συναρμολογήσει. Ήταν κάτι ανώτερο που όμως ένας τρόπος υπήρχε για να το αποκτήσει.
Τοτε λοιπόν έβαλε το μυαλό του να σκεφτεί..
Σκέφτηκε πολλά σενάρια, πολλούς διαφορετικούς τρόπους και προσπάθησε να το κάνει πράξη.
– “Μπαμπά, σήμερα το απόγευμα θα έρθεις να παίξουμε;”
– “Δεν μπορώ παιδί μου έχω πολλές δουλειές”
– “Και γιατί μπαμπά έχεις τόσο πολλές δουλειές;”
– “Μα παιδί μου, για να βγάλω χρήματα ώστε να μπορέσουμε να ζήσουμε άνετα και χωρίς να μας λείψει τίποτα”
Πέρασαν μέρες και το παιδί σκεφτόταν, σκεφτόταν, σκεφτόταν, μέχρι που κάποια στιγμή του ήρθε μία ιδέα! Αφού θέλω να παίξω με τον μπαμπά μου, και αυτός έχει πολλές δουλειές για να βγάλει πολλά χρήματα, πώς θα καταφέρω να κάνω το μπαμπά μου να παίξει μαζί μου;
Όταν λοιπόν το παιδί συνάντησε πάλι τον πατέρα του τον ρώτησε:
– “Μπαμπά πόσα χρήματα βγάζεις κάθε ώρα που περνάει;”
– “Μα παιδί μου, μπορεί να βγάζω πολλά χρήματα, για να μπορώ να σου αγοράζω οτιδήποτε μου ζητάς!”
– “Τότε μπαμπά πες μου: Πόσο κάνει μία ώρα από τη δουλειά σου;”
Σκέφτηκε ο πατέρας και με μία μικρή δόση χιούμορ είπε στο παιδί του:
– ” Εεεε ας πούμε ότι κάνει 200€!”
– ” Α ωραία” είπε το παιδί… Και έτρεξε στο δωμάτιό του να φέρει κάτι…
Ο πατέρας περίμενε με ανύπομονησία διότι βιαζόταν να πάει στη δουλειά του, βλέποντας το γιό του να έρχεται με ένα κουμπαρά και ένα σφυρί..
Έτσι λοιπόν πήγε μπροστά στον πατέρα του έβαλε το κουμπαρά μπροστά στα πόδια του, και έδωσε μία με το σφυρί και τον έσπασε!
Αμέσως ξεχύθηκαν πολλά κέρματα και χαρτονομίσματα στο πάτωμα… Με μία πρόχειρη ματιά μπορεί να ήταν και 500€… Το παιδί δεν μπόρεσε να τα μετρήσει και να τα υπολογίσει, αλλά σηκώνονται στα μάτια προς τον πατέρα του είπε:
– “Μπαμπά, αυτά είναι τα χρήματα από το κουμπαρά μου που μάζευα τόσα χρόνια, για να καταφέρω μία μέρα να πάρω όποιο παιχνίδι μου αρέσει!”
– “Α μπράβο παιδί μου, έχεις πνεύμα οικονομίας και αποταμίευσης! Αυτό θα σε πάει πολύ μπροστά και θα σε κάνει πολύ σημαντικό άνθρωπο”
Το παιδί δεν κατάλαβε τίποτα από αυτά που του είπε ο πατέρας του.. και γυρίζοντας πάλι το βλέμμα προς τον πατέρα του είπε:
– “Μπαμπά, πάρε όσα χρήματα βγάζεις μέσα σε μία ώρα και μείνε σε παρακαλώ να παίξεις μαζί μου… Έστω μια ώρα! Σε παρακαλώ πολύ, σε ικετεύω…”
….
Μην ξεχνάς πώς το πιο σημαντικό δώρο για τα παιδιά είναι αυτά που ζούν με τους γονείς τους και όχι όσα τους αγοράζουν οι γονείς τους!
