Υπάρχει ένας κύριος που λέγεται Bob Wieland. Είναι μαραθωνοδρόμος. Στο μαραθώνιο της Νέας Υόρκης τερμάτισε τελευταίος… Στο μαραθώνιο του Los Angeles τερμάτισε τελευταίος…
Ο Bob Wieland είναι υπερήρωας!
Η ιστορία του δείχνει πώς οποιοσδήποτε θέλει κάτι να το πετύχει, μπορεί να το πετύχει!
Η ιστορία του δείχνει πως τίποτα δεν είναι αδύνατο!
Επίσης ιστορία του δείχνει ότι μπορείς να φτάσεις εκεί που πραγματικά ονειρεύεσαι!
Μα πριν λίγο είπες, ότι τερμάτισε τελευταίος… Αυτό μπορεί να το πετύχει ο καθένας…
Ίσως να έχεις δίκιο, αλλα διάβασε ολόκληρη την ιστορία πριν βγάλεις συμπέρασμα…
Ο Bob Wieland τερμάτισε δύο μαραθώνιους, 42 χιλιόμετρα ο καθένας, χωρίς να έχει πόδια!
Σήκωνε το σώμα του με τα χέρια του και πήγαινε προς τα εμπρός…
42 χιλιόμετρα στα χέρια του…
Την ώρα που εμείς δεν είμαστε διατεθειμένοι να τερματίσουμε χιλιόμετρα με τα πόδια μας και μάλιστα περπατώντας…
Όταν πλησίασε τη γραμμή του τερματισμού τον περίμενε ο πατέρας του! Μαζί με κάποιους λίγους δημοσιογράφοι είχαν στηθεί και περίμεναν να του πάρουν συνέντευξη!
Όταν τερμάτισε ο πατέρας του με δάκρυα στα μάτια τον αγκάλιασε, ενώ ένας δημοσιογράφος του είπε:
“Bob Wieland είσαι ένας καταπληκτικός άνθρωπος, πες μας το μυστικό σου”;
“Πρέπει να στάζεις όνειρο!”
Εκείνη τη στιγμή λοιπόν βγάζει τα γάντια του τα χέρια του ήταν ματωμένα, είχαν φουσκάλες…
” Πες μας Bob, πώς άντεξες 42 χιλιόμετρα, πως άντεξες τον πόνο στα χέρια”;
” Τα χέρια μου πονούσαν μόνο όταν τραβούσα τα μάτια μου από τη γραμμή του τερματισμού”!
–
Την επόμενη φορά που θα σου πει κάποιος ότι δεν μπορείς να καταφέρεις κάτι, η πολυ περισσότερο ο ίδιος ο εαυτός σου σε κάνει να νιώσεις αδύναμος άνθρωπος, μήπως να ξαναδιαβάσεις αυτή την ιστορία;
Μην υποτιμήσεις ποτέ τι μπορείς να καταφέρεις με τις δυνάμεις σου!
