Ένας πατέρας περπατούσε με το παιδί του χέρι χέρι: “Παιδί μου πρόσεχε που πατάς, ο δρόμος έχει κακοτοπιές”. Το παιδί του απάντησε: “Πατέρα εσύ να προσέχεις, ξεχνάς ότι εγώ ακολουθώ τα βήματά σου;” Μήπως κάθε φορά με στο παιδί μας να προσέχει αυτό απλά αντιγράφει εμάς; Κάθε φορά που του λέμε να διαβάζει, μήπως δεν μας έχει δει ποτέ να διαβάζουμε; Κάθε φορά που του λέμε να κοιμηθεί νωρίς, μήπως αυτό μας βλέπει να ξενυχτάμε στην τηλεόραση; Κάθε φορά που του λέμε να προσέχει το δρόμο, μήπως εμείς μπροστά του περανάμε με κόκκινο; Ο καλύτερος τρόπος για να διδάξει στο…
-
-
Τώρα κάνε το έκτο βήμα για να πετύχεις τάξη στο σπίτι, ώστε να έχεις ηρεμία στην ψυχή! Μα πως γίνεται αυτό; Είναι αδύνατο! Θα σου πω μία ιστορία! Υπήρχε κάποτε ένας σταθμός με τρένα. Δεν ήταν κακός σταθμός. Απλώς, όλα γίνονταν λίγο… όπως να ’ναι. Κάποια τρένα έφευγαν νωρίς, κάποια αργούσαν. Μερικές φορές δεν ήξεραν καν πότε θα ξεκινήσουν. Οι άνθρωποι ρωτούσαν, αλλά κανείς δεν είχε σίγουρη απάντηση. Τα τρένα δεν είχαν πάντα την ίδια γραμμή. Άλλοτε πήγαιναν από εδώ, άλλοτε από εκεί. Μερικές φορές άλλαζαν δρόμο στη μέση, κι αυτό τα μπέρδευε πολύ. Και ξέρεις τι άλλο; Πολλά τρένα…
-
Μια γριά κινέζα κουβαλούσε νερό με δύο στάμνες. Στο ένα χέρι ήταν μια καλή στάμνα και στο άλλο η ραγισμένη στάμνα. Η μία στάμνα είχε μια ρωγμή και στο τέλος της μακριάς διαδρομής από το ρυάκι στο σπίτι έφθανε μισοάδειο. Έτσι για δύο ολόκληρα χρόνια η γριά κουβαλούσε καθημερινά μόνο ενάμισι δοχείο νερό στο σπίτι της. Φυσικά το τέλειο δοχείο ένιωθε υπερήφανο που εκπλήρωνε απόλυτα και τέλεια το σκοπό για τον οποίο είχε κατασκευαστεί. Η ραγισμένη στάμνα όμως, ήταν δυστυχισμένη που μόλις και μετά βίας μετέφερε τα μισά από αυτά που έπρεπε και ένιωθε ντροπή για την ατέλεια της. Ύστερα…
-
Προσοχή, ακολουθεί κείμενο ακατάλληλο για άντρες χωρίς συναίσθημα και αγάπη προς τη γυναίκα! Το τριαντάφυλλο και οι τρεις άνθρωποι Σε έναν ήσυχο κήπο, ένα τριαντάφυλλο στεκόταν στο κέντρο του χώρου, όρθιο και φωτεινό. Ο πρώτος άνθρωπος που πέρασε δίπλα του στάθηκε για λίγο και το κοίταξε με δέος. Δεν το άγγιξε. Δεν χρειάστηκε να πλησιάσει περισσότερο. Η ομορφιά του ήταν αρκετή για να κάνει την καρδιά του να μαλακώσει. Ο δεύτερος άνθρωπος πλησίασε διαφορετικά. Έσκυψε, παρατήρησε το χώμα, τα φύλλα, το πόσο ανάσα έπαιρναν οι ρίζες. Το θαύμασε, αλλά ένιωσε και την ανάγκη να το φροντίσει: λίγο νερό, λίγη προσοχή,…
-
Ήρθε η ώρα να κάνουμε το επόμενο βήμα! Όχι το έκτο βήμα.. δεν είναι απαραίτητο να προχωράμε μπροστά συνεχώς! Πρόοδος είναι να κοιτάξουμε αν κάνουμε όλα τα βήματα σωστά! Μία μικρή συμβουλή θα σου δώσω, να την τηρήσεις θα δεις μεγάλη πρόοδο! Μία φορά τη βδομάδα κάθισε και διάβασε όλα τα βήματα από την αρχή! Ποιο ξεκίνησες Ποιο ολοκλήρωσες Ποιο επανέλαβες Ποιο σταμάτησες Ποιο αγνόησες Ποιο έκανες με έναν άλλο τρόπο Ποιο είχε επιτυχία Πιο άρεσε σε όλους Ποιο δεν άρεσε σε κανέναν Ποιο θα ήθελες να κάνεις αλλά δεν ήρθε η κατάλληλη στιγμή Ποιο θέλεις να επαναλαμβάνεις πιο συχνά…
-
Υπάρχουν άνθρωποι δύσκολοι που μοιάζουν με ένα σκοτεινό δωμάτιο, όσες φορές κι αν προσπάθησες να καταλάβεις κάποια πράγματα για αυτούς, δεν μπόρεσες! Ήταν κλειστή και σκοτεινή η ψυχή τους, δεν έκανες καν προσπάθεια γιατί την θεωρούσες χαμένο χρόνο! Έτσι είναι τα πράγματα! Ή μήπως δεν είναι έτσι; Αυτός ο άνθρωπος δεν χαμογελάει Αυτός ο άνθρωπος δεν αγαπάει Αυτός ο άνθρωπος κοιτάζει μόνο τον εαυτό του Αυτός ο άνθρωπος δεν θέλει να βγει από το σπίτι Αυτός ο άνθρωπος κατακρίνει Αυτός ο άνθρωπος συνεχώς γκρινιάζει Αυτός ο άνθρωπος δεν ευχαριστιέται με τίποτα Αυτός ο άνθρωπος φωνάζει και διαμαρτύρεται για όλα Αυτός…
-
Κάποτε ένας ποιητής ζήτησε από τον ζωγράφο φίλο του να δημιουργήσει έναν πίνακα που να αποτυπώνει το αληθινό νόημα της ευτυχίας. Ο καλλιτέχνης ζωγράφισε μια οικογένεια που κοιμόταν γαλήνια πάνω σ’ ένα τριζάτο κρεβάτι. Το ένα πόδι του κρεβατιού ήταν σπασμένο και στηριζόταν πάνω σε δύο τούβλα. Η στέγη του μικρού, φθαρμένου σπιτιού έσταζε. Ακόμη κι ο σκύλος τους κοιμόταν ήσυχος δίπλα τους. Αυτός ο απλός πίνακας έγινε πασίγνωστος. Αν κοιτάξεις προσεκτικά αυτή την εικόνα, θα καταλάβεις τι είναι πραγματικά η ευτυχία. Δεν είναι η απουσία προβλημάτων είναι η ικανότητα να ζεις με τις δυσκολίες και να βρίσκεις μέσα…
-
Το πέμπτο βήμα, δεν είναι βήμα, είναι βόλτα, είναι ταξίδι, είναι διασκέδαση, είναι η στιγμή που θα περιμένει πώς και πώς ολόκληρη η οικογένεια! Όπως κάθε δουλειά έχει ένα διάλειμμα, κάθε εβδομάδα έχει το σαββατοκύριακο, κάθε χρόνος έχει το καλοκαίρι, έτσι και η οικογένεια θέλει κάτι πολύ σημαντικό: ένα διάλειμμα, μία εκδρομή, διακοπές! Δεν υπάρχει χρόνος ούτε χρήμα… Είναι πολύ φυσιολογικό όπως όλα τα πράγματα στη ζωή μας θέλουν χρόνο και χρήμα! Όμως αυτό που θα προσφέρεις στα παιδιά σου, και που θα εισπράξεις και εσύ σε τεράστιο βαθμό, είναι ανεκτίμητο! Αξίζει να χρεωθείς, αξίζει να χρωστάς, αξίζει να θυσιάσεις…
-
Έχεις αναρωτηθεί ποτέ αν είσαι ευτυχισμένος; Υπάρχουν πολλοί τρόποι να είσαι ευτυχισμένος, υπάρχουν πολλοί λόγοι που πρέπει να σε κάνουμε να το νιώθεις ότι είσαι ευτυχισμένος! Η μικρή ασθένεια που περνάς, είναι το όνειρο ενός ετοιμοθάνατου, Το παλιό αυτοκίνητο που έχεις, είναι το όνειρο ενός ανθρώπου που δεν έχει χρήματα να πάρει ούτε το λεωφορείο, Το άνοστο και κακομαγειρεμένο φαγητό που έχεις, είναι το όνειρο ενός πεινασμένου Τα ζωηρά παιδιά που έχεις είναι το όνειρο ενός ανθρώπου που δεν μπόρεσε να κάνει παιδιά! Ένας σοφός είπε: -Ευτυχισμένος είναι εκείνος που δίνει, χωρίς να θυμάται και που λαμβάνει, χωρίς να ξεχνά.…
-
Μια γυναίκα, κουρασμένη από σχέσεις που δεν της έδιναν τίποτα, πήγε σε έναν σοφό και τον ρώτησε: «Πώς μπορώ να κάνω τους ανθρώπους να μου δίνουν αγάπη;» Ο σοφός χαμογέλασε ήρεμα. «Θα σου απαντήσω με μια ιστορία», είπε. «Κάποτε, στην άκρη ενός χωριού, υπήρχε ένας νερόμυλος. Στεκόταν ακίνητος για χρόνια, και όσοι περνούσαν αναρωτιούνταν γιατί δεν έδινε πια αλεύρι όπως κάποτε. Μια μέρα πήγε εκεί μια γυναίκα και του είπε: “Μύλε, γιατί δεν δουλεύεις; Γιατί δεν μου δίνεις τίποτα πια;” Ο μύλος, γέρος και σκονισμένος, της απάντησε με ένα βαθύ τριγμό: “Γιατί πρώτα χρειάζομαι νερό. Αν δεν μου δώσεις, δεν…