Υπάρχουν άνθρωποι που θυμούνται τον κόσμο με λογική ..κι άλλοι που τον θυμούνται με συναισθήματα!
Εκείνος ανήκει στους δεύτερους!
Δεν μπορεί να κρατήσει εύκολα ημερομηνίες.. Οι μέρες δεν έχουν τίτλους. Είναι απλώς στιγμές που περνούν και αφήνουν ίχνη. Αφήνουν ίχνη στην καρδιά και όχι στο μυαλό! Συγκρατούν συναισθήματα και όχι ημερομηνίες..
Θυμόταν πώς ένιωθε όταν έμπαινε στην αίθουσα..
Θυμόταν πως μαλάκωνε ο κόσμος όταν έβλεπε το χαμόγελό της..
Θυμόταν πότε χρειαζόταν λόγια και πότε απλώς σιωπή..
Θυμόταν το βλέμμα που τον κοιτούσε..
Θυμόταν πόσα πράγματα του είχε πει με τη σιωπή της..
Θυμόταν όλα τα τραγούδια που του έγραφε και σε όλα έβρισκε νόημα στα μάτια της..
Δεν θυμόταν εικόνες, θυμόταν συναισθήματα!
Δεν της είχε σβήσει ποτέ κεράκια, δεν έχει όμως σβήσει και καμία ανάμνηση!
Δεν προσπάθησε ποτέ να θυμηθεί συναισθήματα, γιατί τα συναισθήματα δεν έχουν χρόνο είναι αιώνια!
Δεν γυρίζει ποτέ το μυαλό του πίσω να θυμηθεί πόσα χρόνια πέρασαν, γιατί μέσα στην καρδιά του όλα αυτά ζουν στο παρόν!
Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που θυμούνται πότε κάτι συνέβη.
Και υπάρχουν άνθρωποι που θυμούνται πώς ένιωσαν.
Κι αυτοί οι δεύτεροι, κουβαλούν μια μνήμη που δεν σβήνει γιατί δεν γράφτηκε ποτέ σε χαρτί, γράφτηκε σε καρδιά!
