Υπάρχει και ένας πόνος από το αγκάθι της ψυχής… Και αυτό το αγκάθι πονάει πολύ, πονάει και όταν προσπαθείς να το βγάλεις οριστικά από πάνω σου!
Έχεις νιώσει ποτέ το τρύπημα από ένα αγκάθι; Έχεις νιώσει πώς είναι να πονάς και να αιμορραγείς και σιγά-σιγά να αργοπεθαίνεις; Ξέρεις πόσο δυνατός είναι ο πόνος όταν προσπαθείς να ξεκαρφώσεις ένα αγκάθι; Όμως είναι λυτρωτικός!
Άκου μία ιστορία:
Μία μέρα στο σχολείο η Μαρία ζήλεψε και πήρε ένα κλαδί τριανταφυλλιάς και χτύπησε τη φίλη της τη Χριστίνα.
Η Χριστίνα πόνεσε και έκλαψε, όμως η Μαρία με μίσος απομακρύνθηκε..
Όταν πέρασε ο πόνος της Χριστίνας, επέστρεψε στην τάξη της χωρίς να κάνει τίποτα, δεν εκδικήθηκε, δεν το είπε σε κανέναν δάσκαλο, δεν το ανέφερε σε καμία άλλη φίλη της.
Η Μαρία σαστισμένη που δεν άκουσε να γίνεται θόρυβος, γύρω από το περιστατικό, άρχισε να νιώθει μετανιωμένη για αυτό που έκανε. Πήρε λοιπόν τη μεγάλη απόφαση και έτρεξε στη Χριστίνα!
– Χριστίνα σου ζητώ συγνώμη για αυτό που σου έκανα, θα με συγχωρέσεις;
– Ναι Μαρία και βέβαια σε συγχωρώ!!!
Η Μαρία ξαφνιάστηκε πού τόσο εύκολα και απλά, η φίλη της την συγχώρεσε! Προσπαθούσε να το εξηγήσει μέσα της, αλλά μετά από αρκετό καιρό το κατάλαβε!
Αν η Μαρία δεν ζητούσε συγνώμη θα ένιωθε να έχει πάνω της ένα καρφωμένο αγκάθι, σαν αυτό που κάρφωσε στη φίλη της!
Αν όμως και η Χριστίνα δεν την συγχωρούσε, θα ένιωθε και η ίδια ότι θα είχε ένα καρφωμένο αγκάθι πάνω της!
Η μία ταπεινώθηκε και ζήτησε συγνώμη και η άλλη τη συγχώρεσε εύκολα χωρίς να της ζητήσει το λόγο χωρίς να της πει “γιατί το έκανες” κλπ.
Έτσι και οι δύο ταπεινώθηκαν, κι αυτή που ζήτησε συγγνώμη αλλά κι αυτή που συγχώρεσε! Και τα δύο είναι δύσκολα, μα πιο δύσκολο αυτό της συγχώρεσης!
Και ύστερα, ο άλλος νιώθει τόσο ευγνώμων, σχεδόν ντρέπεται να σε κοιτάξει στα μάτια, του έδωσε το μάθημα να μην το ξανακάνει ποτέ, αλλά του έδωσες και ένα ακόμα μεγαλύτερο: αν ποτέ του κάνουν κάτι να συγχωρήσει!
Μην αφήνεις το αγκάθι πάνω σου να σε κατατρώει, να αιμορραγείς και να αργοπεθαίνεις… όταν δεν συγχωρείς το βάρος είναι όλο δικό σου… πονάει πολύ να συγχωρείς, όσο όταν τραβάς ένα καρφί από πάνω σου! Όμως η λύτρωση είναι μεγάλη! Η καρδιά χαίρεται και νιώθει πώς θέλει να πετάξει σαν πουλί!
