Πριν κάνεις το δέκατο βήμα, κάνε μια μικρή επανάληψη και δες τι έχεις καταφέρει, τι δεν ήθελες να κάνεις, τι κατάφερες, τι σου άλλαξε την καθημερινότητα.
Μια μέρα, εκεί που ο αρχαίος φιλόσοφος Σωκράτης έκανε τη βόλτα του στην Ακρόπολη, συνάντησε κάποιον γνωστό του, ο οποίος του ανακοίνωσε ότι έχει να του πει κάτι πολύ σημαντικό που άκουσε για κάποιον μαθητή του.
Ο Σωκράτης του είπε ότι θα ήθελε, πριν του πει τι είχε ακούσει, να του κάνει αυτός τρεις ερωτήσεις.
– Πριν λοιπόν μου πεις τι άκουσες για το μαθητή μου θα ήθελα να κάτσουμε για ένα λεπτό να φιλτράρουμε αυτό που θέλεις να μου πεις.
– Το πρώτο φίλτρο είναι αυτό της αλήθειας. Είσαι λοιπόν εντελώς σίγουρος ότι αυτό που πρόκειται να μου πεις είναι αλήθεια;
– Ε… όχι ακριβώς, απλά το άκουσα, έχει όμως διαδωθεί και ακούγεται γενικά από πολλούς…
– Μάλιστα, άρα δεν έχεις ιδέα αν αυτό που θέλεις να μου πεις είναι αλήθεια ή ψέματα.
– Ας δοκιμάσουμε τώρα το δεύτερο φίλτρο, αυτό της καλοσύνης. Αυτό που πρόκειται να μου πεις για τον μαθητή μου είναι κάτι καλό;
– Καλό; Όχι το αντίθετο μάλλον…
– Άρα, συνέχισε ο Σωκράτης, θέλεις να πεις κάτι κακό για τον μαθητή μου αν και δεν είσαι καθόλου σίγουρος ότι είναι αλήθεια. Ο γνωστός του έσκυψε το κεφάλι από ντροπή και αμηχανία.
– Παρόλα αυτά, συνέχισε ο Σωκράτης, μπορείς ακόμα να περάσεις το τεστ γιατί υπάρχει και το τρίτο φίλτρο. Το τρίτο φίλτρο της χρησιμότητας. Είναι αυτό που θέλεις να μου πεις για τον μαθητή μου, κάτι που μπορεί να μου φανεί χρήσιμο σε κάτι;
– Όχι δεν νομίζω…
– Άρα λοιπόν αφού αυτό που θα μου πεις δεν είναι ούτε αλήθεια, ούτε καλό, ούτε χρήσιμο, τότε γιατί θα πρέπει να το ακούσω;
Ο γνωστός του έφυγε ντροπιασμένος, έχοντας πάρει ένα καλό μάθημα!
Είδες τι είπε ο σοφός Σωκράτης;
Ξεκίνησα με αυτή την ιστορία, για να τό καταλάβεις με τον πλέον εντυπωσιακό τρόπο, πώς πρέπει να φιλτράρουμε τα λόγια μας, τις πληροφορίες που δίνουμε, τις πληροφορίες που λαμβάνουνε! Κατ’ επέκταση είναι ένας όμορφος κανόνας που μπορούμε με όμορφο τρόπο να επιβάλλουμε στην οικογένειά μας!
Κάθε μέρα βλέπουμε το παιδί μας να γυρίζει από το σχολείο και να μας λέει: “Μαμά αυτό το παιδί έκανε εκείνο”, “Αυτό το παιδί έχει έναν πατέρα που έκανε το άλλο”, “αυτό το παιδί έβρισε ένα άλλο παιδί” και πολλά άλλα τέτοια…
Δε λέω, το παιδί πρέπει να μεταφέρει πληροφορίες χρήσιμες από το σχολείο, για τις γνώσεις του, για την παιδεία του, για την συμπεριφορά του, για την πρόοδο του.
Όμως αυτά που στην κοινωνία μας συνηθίζουμε να τα λέμε “κουτσομπολιό”, εκτός από λεκτικά σκουπίδια, τα οποία γεμίζουν άχρηστες πληροφορίες της ζωή μας, κρύβουνε και δύο μεγάλους κινδύνους:
Ο πρώτος κίνδυνος είναι το ψέμα. Είναι εύκολο να παρασυθούμε και προκειμένου να θέλουμε να εντυπωσιάσουμε με κάποια κατορθώματα να πλάσουμε δικές μας ιστορίες και να μεταδίδουμε στους γύρω μας ψέματα. Και αυτό επίσης έχει τον μεγάλο κίνδυνο της μυθομανίας. Να μας ευχαριστεί που οι άλλοι εντυπωσιάζονται με τα λεγόμενα μας και κάθε φορά να πλάθουμε καινούργιες ιστορίες προκειμένου να τους εντυπωσιάζουμε!
Δεύτερος κίνδυνος και πιο σημαντικός είναι η κατάκριση! Μία πολύ μεγάλη αμαρτία, κάτι το οποίο γεμίζει σκοτάδι την καρδιά μας, καταστρέφει τις σχέσεις μας, συκοφαντεί τους τους γύρω μας, και διαβάλει την πραγματικότητα!
(Από τη λέξη διαβολή, έχει πάρει το όνομά του και το πονηρό πνεύμα)
Αυτό λοιπόν αν καταφέρουμε και το πετύχουμε, τότε η ζωή μας θα αλλάξει! Όταν ξέρουμε χωρίς να χρειαστεί να φιλτράρουμε ότι όλοι μας λένε την αλήθεια, δεν θα μας ενοχλεί αν είναι σκληρή!
Εμείς από την πλευρά μας θα επεφημούμαι τη σκληρή αλήθεια και όχι το εντυπωσιακό ψέμα! Έτσι το παιδί δεν θα έχει κανένα φόβο και ανασφάλεια να μεταδώσει την αλήθεια όπως είναι! Το ίδιο θα κάνει και ο σύζυγος και ο γονέας προς τα παιδιά!
Αν ξαναδιαβάσεις την ιστορία θα καταλάβεις ποιο είναι το πιο ισχυρό μήνυμα: είδες ότι αυτός ο άνθρωπος όταν κατάλαβε ότι τίποτα από τα τρία πράγματα δεν ήταν υπαρκτό, έφυγε από μόνος του, ντράπηκε, μαζεύτηκε, απομονώθηκε και λογικά δεν βρήκε το θάρρος να πλησιάσει ξανά το Σωκράτη.
Τέλος αν το δούμε και πνευματικά, το ίδιο συμβαίνει και στη σχέση μας με το Θεό! Όταν αμαρτάνουμε, όταν λέμε ψέματα, όταν κατακρίνουμε και γενικά όπου δεν υπάρχει η αλήθεια αλλά το ψέμα, τότε απομακρινόμαστε από μόνοι μας…
Αυτό είναι πολύ επικίνδυνο, γιατί αν χάσουμε την επαφή μας με το Θεό, δεν θα βρούμε χαρά και έλεος στη ζωή μας. Ο Θεός θα είναι πάντα εκεί να μας περιμένει να ακούσει την αλήθεια μας! Θα περιμένει να πάμε στο πετραχήλι του ιερέα, να εξομολογηθούμε και να πούμε την αλήθεια! Τότε θα έρθουμε πιο κοντά στο Θεό και μοιραία θα έρθουμε και πιο κοντά στους ανθρώπους!
Η οικογενειακές σχέσεις θα ανανεωθούν και η ευτυχία θα απλώνεται σε ολόκληρο το σπιτικό!
