Στην καφετέρια ενός αεροδρομίου, οι ταξιδιώτες περιμένουν την πτήση τους όταν κάποια στιγμή ακούγεται μια φωνή: “Το αεροπλάνο πέφτει!”
Ήταν μία συνηθισμένη πτήση ρουτίνας, το αεροπλάνο μόλις είχε απογειωθεί. Οι επιβάτες όπως πάντα χειροκροτούν για την επιτυχημένη απογείωση! Λίγο αργότερα ακούγεται ένας θόρυβος… Ο πιλότος με συγκλονισμένη φωνή ανακοινώνει πως υπάρχει πρόβλημα στον αριστερό κινητήρα.. θα προσπαθήσουμε αναγκαστική προσγείωση μόνο με τον δεξιό κινητήρα.
Τα γέλια και τα χειροκροτήματα, δίνουν τη θέση τους, στον πανικό και τις κραυγές αγωνίας.. “βοήθεια πέφτουμε… Θεέ μου, Παναγία μου… θα χαθούμε…” αυτές και πολλές άλλες κραυγές ακούγονταν από όλους τους επιβάτες…
Ένας επιβάτης λίγο πιο ψύχραιμος, φωνάζει και λέει: “μην πανικοβάλλεστε, ο πιλότος θα κάνει τα μαγικά του και θα το προσγειώσει με τον ένα κινητήρα…”
Ο κόσμος που κοιτούσε από την καφετέρια του αεροδρομίου ζητώντας βοήθεια από τον πύργο ελέγχου… Ο έλεγχος του αεροπλάνου είχε χαθεί… Όλοι φώναζαν πώς το αεροπλάνο έχει πρόβλημα στο δεξιό κινητήρα… και αυτό γιατί το έβλεπαν να γέρνει προς τα δεξιά!
Φυσικά το αεροπλάνο, έγερνε προς τα δεξιά γιατί ο δεξιός κινητήρας ήταν ο μόνος που λειτουργούσε και μάλιστα προσπαθούσε να λειτουργήσει με διπλάσια ενέργεια προκειμένου να καλύψει την απουσία του κινητήρα που είχε βλάβη.
Ο πιλότος δεν είχε άλλη επιλογή… Αν σταματούσε και ο δεξιός κινητήρας του αεροπλάνο απλά θα έπεφτε και δεν θα υπήρχε κανείς επιζών! Ύστερα από υπεράνθρωπες προσπάθειες, της οδηγίες του πύργου ελέγχου και πολλούς αυτοσχεδιασμούς, κατάφερε να προσγειώσει το αεροπλάνο σε ένα οργωμένο χωράφι. Το αεροπλάνο σχεδόν καταστράφηκε ολοσχερώς… Επιβάτες επέζησαν όλοι, δυστυχώς όμως με πολλά τραύματα και αναπηρίες…
Η κραυγές πανικού στην καφετέρια το αεροδρομίου, έδωσαν τη θέση τους πάλι σε χειροκροτήματα και μεγάλη συγκίνηση για το ευτυχές αποτέλεσμα που είχε η πτήση!
Για σκέψου…
Αν οι δύο κινητήρες είναι οι γονείς, σε ένα αεροσκάφος που λέγεται η οικογένεια και μία πτήση που λέγεται ευτυχία… πώς θα μπορούσες να περιγράψεις αυτή την ιστορία;
Αν ο ένας από τους δύο γονείς δεν συμμετέχει και είναι αδρανής, ο άλλος πρέπει να λειτουργεί και για τους δύο… Τα μέλη της οικογένειας θα ρίχνουν τις ευθύνες στον γονέα, ο οποίος προσπαθεί να κρατήσει το αεροσκάφος της οικογένειας σταθερό! Όπως ακριβώς στο αεροσκάφος, θεωρούσαν όλοι ότι το πρόβλημα το έχει ο κινητήρας που λειτουργούσε…
Τότε η επιβάτες που είναι τα παιδιά της οικογένειας, θαυμάζουν και ακολουθούν το παράδειγμα του γονέα ο οποίος δεν κάνει το αεροσκάφος να γέρνει… Δηλαδή του γονέα που είναι απαθής, απών, μη συνεργάσιμος και που έχει θέση τον εαυτό του εκτός οικογενείας… Γιατί τα παιδιά δεν γνωρίζουν ακόμα, πως αν σταματήσει και ο άλλος κινητήρας το αεροπλάνο θα πέσει…
Πρέπει λοιπόν ο κινητήρας να ενεργοποιηθεί πριν είναι αργά! Γιατί μπορεί οι επιβάτες να επιβιώσουν, αλλά θα έχουν ψυχικά τραύματα και αυτά δεν θα θεραπευτούν ποτέ.
Για να κρατήσεις λοιπόν το αεροπλάνο της οικογένειας στους ουρανούς της ευτυχίας και να μην προσγειωθεί στο οργωμένο χωράφι, που λέγεται διαλυμένη και δυστυχισμένη οικογένεια, υπάρχει μόνο ένας δρόμος: Ο δρόμος της αγάπης και της ομόνοιας!
Χωρίς ισορροπία
Χωρίς αλληλοβοήθεια
Χωρίς ενότητα
Χωρίς αλληλοκατανόηση
Χωρίς δοτικότητα
Χωρίς συνεργασία
Χωρίς συμμετοχή
Χωρίς αλληλοσεβασμό
Χωρίς ζωντάνια
Χωρίς πίστη στο Θεό…
…δεν υπάρχει ευτυχία στην οικογένεια!
Γι’αυτό λέω πως υπάρχει μόνο ένας δρόμος: Ο δρόμος της αγάπης και της ομόνοιας!
