Αφού έκανες τα δύο πρώτα βήματα καιρός είναι να κάνεις και το τρίτο βήμα. Σε μία οικογένεια που θέλει να είναι ευτυχισμένη σημαίνει ότι υπάρχει η αγάπη, και για να υπάρχει αγάπη όλοι να παίρνουν και να δίνουν!
Άλλοτε παίρνεις και χαίρεσαι, άλλοτε δίνεις και χαίρεσαι ακόμα περισσότερο! Ωστόσο και αν φτάσεις να δίνεις μόνο, δεν θα αδειάσεις ποτέ, δεν θα σου τελειώσει κάτι, η καρδιά γεννά συνεχώς αγάπη η οποία δεν τελειώνει!
Άκου και μια ιστορία, για να καταλάβεις:
Το φωτεινό χωριό
Σε ένα μικρό χωριό στην άκρη του βουνού, οι άνθρωποι δεν είχαν ηλεκτρικό ρεύμα, έξω από την πόρτα τους υπήρχε ένα λυχνάρι το οποίο φώτιζε την πόρτα του σπιτιού! Άλλο ένα λυχνάρι στο κέντρο του σπιτιού φώτιζε το εσωτερικό του!
Όμως κάποια μέρα λόγω της κακοκαιρίας δεν μπορούσαν οι κάτοικοι να αγοράσουν λάδι για να βάλουν στα λυχνάρια του. Μόνο ένας μεγάλες προμήθειες…
Τον πλησίασαν λοιπόν οι χωρικοί και του ζήτησαν να τους δώσει λίγο από το λάδι του. Αυτός σκυθρωπός καθόταν σκοτεινό δωμάτιο με σβήστο και το δικό του λυχνάρι ο για να να κάνει οικονομία στο λάδι.
– Θα μας δώσεις λίγο από το λάδι σου και όταν έρθουν οι προμήθειες θα σου το επιστρέψουμε
– Όχι, δεν βλέπεις; Δεν υπάρχει καμία ελπίδα, όλο το χωριό είναι σκοτεινό. Και αν σας δώσω το λάδι μου δεν θα έχω εγώ να βάλω στο δικό μου λυχνάρι.
– Σε παρακαλούμε πολύ θα σου το επιστρέψουμε.
– Καλά θα σας δώσω, είπε με σκληρή και βαριά φωνή, αλλά όταν έρθουν οι προμήθειες θα μου το επιστρέψετε διπλάσιο. Ακούσατε;
– Εντάξει θα σου το επιστρέψουμε διπλάσιο..
Τότε όλοι οι χωρικοί γέμισαν από ένα δοχείο λάδι, και άναψαν τα λυχνάρια τους! Όλο το χωριό φωτίστηκε, όλοι ήταν χαρούμενοι γιατί το χειμωνιάτικο βράδυ στο χωριό ήταν χαρούμενο! Τα παιδιά έτρεχαν και έπαιζαν στους δρόμους, τα μαγαζιά άνοιξαν πάλι, κανένας δρόμος δεν ήταν σκοτεινός! Όλοι είχαν φως!
Τότε ο σκιθρωπός χωρικός κρυφά κοίταξε από το παράθυρο και είδε όλους τους χωρικούς να χαίρονται.. χωρίς να το θέλει του βγήκε ένα χαμόγελο! Δεν μπορούσα να φανταστεί πόση χαρά θα έδινε με το να επέτρεπε στους χωρικούς να πάρουν λίγο από το λάδι του!
Τότε γεμάτος χαρά σε το παλτό του, βγήκε στο δρόμο και άρχισε να φωνάζει χαρούμενος! “Ήρθε το φως, ήρθε το φως”… Παραξενεύτηκαν όλοι οι χωρικοί… χάρηκαν πολύ που ο χαρακτήρας του άλλαξε…
Τον πλησίασε ένας σοφός γέρος χωρικός και του είπε:
– Το φως δεν είναι στις λάμπες των σπιτιών μας, είναι μέσα στην ψυχή σου! Όταν δίνεις κερδίζεις περισσότερα από όταν παίρνεις!
– Ναι έχεις δίκιο, τώρα είμαι χαρούμενος, πραγματικά χαρούμενος! Και δεν θέλω να μου επιστρέψετε το λάδι, σας το χαρίζω και όποιος θέλει μπορεί να έρθει να πάρει όσο θέλει! Όσο πιο πολύ πάρετε τόσο πιο μεγάλη θα είναι η χαρά μου!
– Είδες καλέ μου άνθρωπε, όταν το καλό το κρατάς μέσα σου, γίνεται σαράκι και σε τρώει, όταν το δίνεις γίνεται χαρά, πολλαπλασιάζεται και κάνεις όλο τον κόσμο χαρούμενο! Και τότε η δική σου χαρά είναι μεγαλύτερη! Με ένα αναμμένο κερί μπορείς να ανάψεις χιλιάδες σβηστά κεριά, οι φλόγες θα γίνουν χιλιάδες, η δική σου όμως δεν θα λιγοστέψει!
Τρίτο βήμα:
3) Όλοι παίρνουν και δίνουν! Και υλικά και πνευματικά! Δεν υπάρχει δικό μου και δικό σου! Απλά όταν παίρνεις γεμίζουν οι τσέπες σου, ενώ όταν δίνεις γεμίζει η καρδιά σου!
