Σου γράφω ένα γράμμα για να θυμάσαι
Κάθε μέρα προσεύχομαι για σένα,
Κάθε μέρα θέλω να ξέρω ότι προοδεύεις,
Κάθε μέρα θέλω να είσαι χαρούμενη,
Κάθε μέρα θέλω να έχεις ένα λόγο να ζεις,
Κάθε μέρα θέλω να υπάρχει κάποιος που να σε παίρνει μία αγκαλιά…
Δεν έπαψα να γράφω και δεν έχω σκοπό να σταματήσω!
Κι αν δουλειές μας πνίγουν και χάνουμε λίγο τον ειρμό μας, θα ξαναβρεθεί η στιγμή που θα ‘μαι κοντά σου με ένα κείμενο…
Όμως εσύ μη χάνεσαι; Μη νιώθεις μόνη… Κι αν για λίγο σταματήσει το “οξυγόνο”, τότε το μυαλό μας λειτουργεί 100 φορές περισσότερο να βρει τρόπο να επιζήσει!
Κι αν το αμπέλι μείνει απότιστο, ρίχνει τις ρίζες του ακόμα πιο βαθιά να βρει νερό!
Κι αν έξω σκοτεινιάσει και δεν υπάρχει τίποτα να δεις, τότε είναι η μεγάλη ευκαιρία, γύρνα να κοιτάξεις μέσα στο σπιτικό σου! Από εκεί έρχεται το πιο δυνατό φως!
Κι υπάρχει ένας τρόπος, να είσαι πάντα χαρούμενος άνθρωπος: να αγαπάς! Η αγάπη δεν είναι συναλλαγή να πάρεις και να δώσεις, η αγάπη δεν είναι μέσον να δείξεις καλύτερος άνθρωπος, η αγάπη δεν είναι μοχλός να αλλάξεις κάποιον, η αγάπη δεν είναι τρόπος να συγκινήσεις κάποιον, η αγάπη δεν έχει ώρες, η αγάπη δεν έχει αισθήματα, η αγάπη δεν έχει καλό ή κακό, η αγάπη δεν ξεγελάει ούτε ξεγελιέται, η αγάπη δεν έχει πρόσωπο, η αγάπη δεν δίνεται με δόσεις και μόνο σε κάποιον συγκεκριμένο και αν δεν έχεις αγάπη είσαι σαν άδειος τενεκές που τον χτυπάνε και βγάζει άχαρους ήχους!
Η αγάπη είναι αυτό που έχεις μέσα σου και είχε ξεχειλίσει, κι αν το αφήσεις θα χυθεί στο πάτωμα και θα πάει χαμένο και ψάχνεις απεγνωσμένα άνθρωπο να το το δώσεις να το πιει, και ψάχνεις τρόπο να το δώσεις πριν χαλάσει, πριν μείνει μέσα σου και σε πνίξει!
Θυμήσου όταν ήσουν παιδί αγνό, όταν σου έφεραν το πρώτο σου παιχνίδι με πόση χαρά το πήρες στα χέρια σου και έτρεξες να το πεις σε όλους! Δεν άντεχες να το κρατήσεις μέσα σου! Και αμέσως πήγες να παίξεις με άλλους, γιατί δεν άντεχες να το κρατήσεις μονο δικός σου!
Αγάπη είναι αυτό το όμορφο που νιώθουμε μέσα μας που όμως σαν μείνει μέσα μας μας δηλητηριάζει, πού όμως αν το δώσουμε σε ανθρώπους πολλαπλασιάζεται, γίνεται χαρά, γίνεται ευτυχία, αρκεί να το δώσεις σε ανθρώπους! Μην προλάβεις να τους κρίνεις για τον εσωτερικό τους κόσμου, για την ποιότητα του χαρακτήρα τους, για το μορφωτικό τους επίπεδο, για την ικανότητά τους να κάνουν έναν άνθρωπο χαρούμενο!
Απλά δώστο! Η αγάπη είναι σαν τη βροχή!
Πέφτει ανεξέλεγκτα σε όλους! Κι όμως στον καθένα κάνει καλό σε αυτό που το έχει ανάγκη: την βρώμικη αυλή θα την καθαρίσει, τον ξεραμένο κήπο θα τον ποτίσει, τον μουτζουρωμένο ουρανό θα τον κάνει ξάστερο, το σταματημένο νερόμυλο θα τον ξεκινήσει, τον εργατικό άνθρωπο θα τον ξεκουράσει γιατί θα τρέξει σπίτι του να προφυλαχτεί, τον τεμπέλη άνθρωπο θα τον κάνει να κοιτάξει έξω από το παράθυρο, τον αγρότη θα τον κάνει να χαμογελάσει, τα παιδιά του σχολείου θα τα κάνει να ζήσουν το διάλειμμα μέσα στην τάξη και να πουν όμορφες ιστορίες…
Θα θυμάσαι ότι ο Χριστός που είναι η αγάπη και ήρθε στη γη έκανε ακριβώς αυτό! Ήρθε για όλους, δεν έκρινε, δεν κατηγόρησε, δεν έβαλε προϋποθέσεις, αλλά μόνο έδινε αγάπη! αγάπη αγάπη αγάπη!
Η αγάπη είναι σαν τη βροχή: την αναγνωρίζουν όλοι, απλά αυτοί που δεν την θέλουν κρατούν ομπρέλα!
Και η αγάπη αγνή όπως μας τη δίδαξε ο Χριστός, έκανε το ληστή άγιο, έκανε τον κλέφτη παράδειγμα για όλους, έκανε τον φονιά απόστολο, υπήρχαν όμως και άνθρωποι που έβλεπαν θαύματα μπροστά στα μάτια τους και προσπαθούσαν να διαβάλουν την πραγματικότητα! Έκλειναν τα μάτια στην αλήθεια. Προτιμούσαν το σκοτάδι…
Η αγάπη αν είσαι σκληρός θα σε λιώσει, θα σε κάνει γυαλιστερό και όμορφο μέταλλο σαν να βγήκες από καμίνι!
Αν όμως είσαι αδιάφορος, εχθρικός σε αυτούς που σου δείχνουν την αγάπη τους, δόλιος που ψάχνεις μόνο να βλάψεις και όχι να ωφελήσεις, που θέλεις μόνο να γεμίσεις τις τσέπες σου ακόμα κι αν πατήσεις πάνω σε πτώματα, τότε θα σε εξαϋλώσει! Θα σε κάνει σκόνη και καπνό!
Μέχρι να σου γράψω και τα υπόλοιπα βήματα θυμήσου: το να προσεύχεσαι για κάποιον είναι μία από τις ωραιότερες μορφές αγάπης πάνω στον κόσμο!
Κι εγώ προσεύχομαι για σένα!
