Ήρθε η Σαρακοστή! Άρχισε η νηστεία! Και τι είναι η νηστεία; στέρηση;
Η περίοδος της Σαρακοστής δεν αποτελεί απλώς μια αλλαγή στο καθημερινό τραπέζι. Είναι ένα ταξίδι εσωτερικής προετοιμασίας, μια διακριτική αλλά ουσιαστική επιστροφή στον εαυτό μας και στον Θεό. Η νηστεία λειτουργεί σαν μια παύση από την υπερβολή και τον θόρυβο της καθημερινότητας, δίνοντας στο σώμα την ευκαιρία να ξεκουραστεί και στην ψυχή τον χώρο να μιλήσει.
Όταν το σώμα απλοποιεί τις ανάγκες του, η καρδιά γίνεται πιο δεκτική. Τα συναισθήματα βιώνονται πιο καθαρά, η προσευχή γίνεται πιο ειλικρινής και η σιωπή αποκτά νόημα.
Μέσα από αυτή τη στέρηση, δεν χάνουμε – αντίθετα, κερδίζουμε εγρήγορση, ταπεινότητα και μια βαθύτερη επίγνωση της παρουσίας του Θεού στη ζωή μας.
Η νηστεία, λοιπόν, δεν είναι τιμωρία ούτε καταπίεση. Είναι ένα ήπιο κάλεσμα επιστροφής. Ένας τρόπος να αδειάσουμε από τα περιττά ώστε να γεμίσουμε από φως, προσμονή και αγάπη, βαδίζοντας συνειδητά προς τη χαρά της Ανάστασης.
Άκου μια ιστορία…
Ήταν ένας κήπος όμορφος και γεμάτος. Είχε καρπούς, λουλούδια και πολύ νερό. Όλα έμοιαζαν τέλεια και χωρίς τίποτα να τα δυσκολεύει!
Μια μέρα όμως, το νερό λιγόστεψε. Η γη στέγνωσε και ο κήπος έδειχνε φτωχός. Ο κηπουρός στενοχωρήθηκε, μα δεν τα παράτησε.
Τα φυτά άρχισαν να ψάχνουν μόνα τους νερό. Οι ρίζες τους κατέβαιναν όλο και πιο βαθιά μέσα στο χώμα. Εκεί, στο βάθος, βρήκαν κρυμμένο νερό που πριν δεν είχαν ανάγκη να ψάξουν.
Και τότε έγινε το θαύμα. Τα φυτά δυνάμωσαν περισσότερο από πριν. Δεν ζούσαν πια από το εύκολο νερό της επιφάνειας, αλλά από το βαθύ νερό της γης.
Έτσι είναι και ο άνθρωπος στη νηστεία. Η στέρηση μοιάζει με δίψα, αλλά αυτή η δίψα τον σπρώχνει να ψάξει πιο βαθιά. Και εκεί, στο βάθος της καρδιάς, βρίσκει το νερό που τον κρατά ζωντανή τη λαχτάρα για τον Θεό.
